看的地方

Ver in het noorden van China ligt Harbin. Het is een vrij jonge stad. Harbin is begonnen als Russische kolonie. Nadat er aan het einde van de 19e eeuw een spoorlijn door Mantsjoerije aangelegd was ontstond op het oversteekpunt van de Songhua rivier een stad die nu zo'n 5 miljoen bewoners heeft. De stad begon dus als een Russische nederzetting, het product van de tijd waarin de grote machten van de tijd China probeerden op te delen.

Op 紫金山 in Nanjing staat de sterrenwacht van Nanjing. Het staat niet in het lijstje van topattracties maar het is plek met een bijzondere historie waar ook nog echt iets van te zien is. Ooit werd hier de lokale tijd bepaald, de banen van objecten rond Aarde en verder in het helaal berekend en geobserveerd, en op deze plek zijn de plannen gesmeed voor een van de bemande ruimteprojecten van China. Dat laatste staat nergens genoemd, het hele project lijkt in China vergeten.
Je bereikt de sterrenwacht na een lange klim, of na een ritje met de kabelbaan. De kabelbaan brengt je bovenaan 紫金山. De kabelbaan heeft ook een middenstation en als je daar uitstapt ben je vlak bij de sterrenwacht. Helemaal naar boven gaan en naar beneden wandelen is wel veel mooier natuurlijk.

Jaren geleden was in Europa een chinees merk camera op de markt. De chinezen hadden hun eigen versies van een aantal populaire cameras ontwikkeld. In de 60er en 70er jaren waren Rolleiflex en Rolleicord cameras heel populair, zowel onder beroepsfotografen als onder amateurs die ze betalen konden.
Mijn vader had een Rolleicord. En ooit heeft hij hem aan mij gegeven. Ik gebruik de Rollei nog steeds. Het is een geweldige camera om mensen mee te fotograferen omdat je hem niet voor je gezicht houdt. De camera komt nooit tussen jou en de persoon die je op de foto zet. En natuurlijk is het beeldformaat ook prachtig. 6 bij 6 centimeter negatieven of dias. Je krijgt meer resolutie dan met een digitale camera, en veel meer bereik.

In het zuiden van China, ongeveer in het gebied tussen Xiamen en Hongkong wonen de 客家 (de Hakka). De Hakka zijn een minderheid die vanuit het noorden tijdens een van Chinas turbulente tijden zuidwaarts zijn getrokken. Het woord Hakka is geen chinees woord. De karakters 客 (ke) en 家 (jia) betekenen respectievelijk gast en huis of volk.

Aan het begin van de 20^e eeuw was China voor Europeanen een ver en mysterieuze wereld. Sinds de helft van de 19^e eeuw was China niet geheel vrijwillig begonnen zich open te stellen voor de wereld. Twee van de havensteden waar westerse bedrijven mochten gaan handelen waren Amy (Xiamen) en Shanghai. Slauerhoff voer op deze havens en maakte zo kennis met China.

In de Bodleian library in Oxford heeft een byzondere kaart in zijn collectie. De kaart laat China zien en is gemaakt tijdens de Ming periode. Het aparte van de kaart is dat het een zeekaart is. De kaart is gemaakt begin 17e eeuw, zo'n 200 jaar na de reizen van 郑和 (Zheng He). In die tijd was China eigenlijk gesloten voor de wereld. De Ming keizers hadden besloten dat de rest van de wereld niet de moeite waar was en hadden de schepen van 郑和 laten verbranden.

Dat er dus zeeroutes op aangegeven staan is opmerkelijk. De routes zijn geconcentreerd op de havenstad 泉州 (Quanzhou) in de provincie 福建 (Fujian) maar ook de rest van de Chinese kust is erop aangegeven met de havenplaatsen.

Januari 2012 had China een nieuwe verrassing voor de wereld: 北斗 (beidou, het chinese GPS) wordt operationeel en beschikbaar gemaakt voor de wereld. Ze hebben de signaalspecificaties zelfs gepubliceerd in een document, het interface control document (ICD). Met dit document kunnen makers van navigatieapparaten ondersteuning voor 北斗 inbouwen in hun apparaten.

Het landschap wat je kent van chinese schilderijen bestaat echt. In 黄山, de Gele Bergen, zie je prachtige pieken met daarop smaakvol geplaatste pijnbomen. Zo netjes geproportioneerd dat het wel aangelegd lijkt.

In 黄山 kan je ook het chinese massatourisme ondergaan. Op mijn eigen fotos zie ik alleen de idylische landschappen terug. In de werkelijkheid zie je die landschappen wel links en rechts van je. Intussen strekt zoch voor en achter je een lange rij (chinese) touristen uit die allemaal ook van het landschap lopen te genieten. Wat even wennen is is het feit dat hun gids zijn stem vaak electrisch versterkt tot schreeuwniveau met behulp van een klein luidsprekertje wat ze over de schouder hebben hangen. Voor je rust hoef je er dus niet heen.

Het belangrijkste reisdoel in China was voor mij Xian. Ik had het terracottaleger ooit gezien op een schoolreis naar Brussel en sindsdien wilde ik het in het echt zien. Vanuit Nanjing rijdt een aantal nachttreinen naar Xian. Een trein is wel een stuk trager dan een vliegtuig maar het is een mooie manier om gelijk iets van China te zien vanuit je treinraampje, dus heen met de softsleeper en terug in de hardsleeper. In het vliegtuig mis je ook de echte China ervaring Zoals Chinezen die een praatje met je proberen te maken, hetzijn in engels of in mijn brakke chinees. Of anders het ontbijt van rijstwater, een gestoomd broodje en ingemaakte groenten. Alleen het eitje was zoals ik het kende.

Chinees toerisme