Geschiedenis

De koning van Brunei

In Nanjing zijn overal tussen de nieuwe wegen en de wolkenkrabbers nog kleine plekken geschiedenis te vinden. Omdat het ooit de hoofdstad van heel China was niet zo verwonderlijk. Iedereen kent de grote attracties. De muur natuurlijk, de 明孝陵 tombe van de eerste Ming 洪武 keizer (Hongwu), Nanjing heeft veel grote en indrukwekkende monumenten.
Naast die bekende toeristentrekkers kan je op heel veel plaatsen in Nanjing kleine sporen van de geschiedenis vinden. Langs metrolijn 1, vlakbij station 天隆寺 vind je 浡泥国王墓, het graf van de koning van Brunei. HIer ligt de 15e eeuwse koning van 浡泥, een land wat we nu Brunei noemen. Hij ligt ver van huis, in een vrij bescheiden graftombe.
Hij ligt in Nanjing begraven omdat hij overleed tijdens een diplomatieke reis om de chinese keizer, niet 洪武 maar de 永樂 keizer, te bezoeken. De 永乐 (Yongle) keizer had eerder 郑和 (admiraal Zheng He) op een serie diplomatieke reizen rond de Indische Oceaan gestuurd. 郑和 bezocht Indonesië, India en de Afrikaanse kust tot Mozambique. Overal wisselde hij geschenken met de hartelijke uitnodiging de chinese keizer toch eens eer te komen bewijzen.

Geschiedenis herbouwd

China is trots op zijn lange geschiedenis. De muur is wereldberoemd en staat voor een respectabel deel nog steeds overeind. Iedere stad heeft wel een schilderachtige pagode of een ander gebouw wat getuigt van die lange geschiedenis.
Maar die gebouwen zijn vaak helemaal niet zo oud. In China's roerige geschiedenis zijn veel gebouwen verdwenen. Tijdens de culturele revolutie zijn tempels gesloopt maar ook in de eeuwen ervoor is veel verdwenen. Nanjing had ooit een beroemde toren van porcelein. Die toren werd een van de wereldwonderen genoemd maar hij heeft de strijd tijdens de Taiping periode niet overleefd. Voor het Leeuwenheuvel pavilioen in Nanjing geldt hetzelfde. De Leifeng pagode van Hangzhou stortte in 1924 van ellende in elkaar. De stadsmuur van Suzhou is verdwenen.

Meneer Shen vertelt: de Jezuiten en de keizer

Meneer Shen en ik op het Jezuitenkerkhof in Beijing

In de tweede helft van de zestiende eeuw begonnen de Jezuiten een grote onderneming: het bekeren van China tot het christendom. Vrij ambitieus, en dat wisten ze. De eerste westerlingen die over China berichtten vertelden over een groots rijk met grote en rijke steden. De Jezuiten betreden het Rijk van het Midden dus met gepast ontzag.
Het leverde een lang en fascinerend verhaal op van generaties Jezuiten die met een open blik China introkken. Om de chinezen te bekeren uiteraard, maar ook om de westerse wetenschappelijke kennis te delen en om te leren van alles wat China te bieden had. Maar het hoofddoel bleef het bekeren van China en al vroeg hadden de Jezuiten hun strategie uitgestippeld. En die strategie was: bekeer eerst het hof, dan drukt de keizer vanzelf het ware geloof door bij zijn onderdanen. Het werkte in Europa, dus waarom niet hier?

Subscribe to Geschiedenis