搬迁

In de oudere wijken van willekeurige chinese stad zie ja vaak twee karakters op de muren: 搬迁. Het betekent letterlijk "verhuizen". Met die twee karakters wordt aangegeven dat het pand binnenkort gesloopt wordt. Meestal samen met de complete wijk eromheen.
In Chengdu vind je nu al nauwelijks meer een oude volkswijk. Alles is gesloopt om vervangen te worden door nieuwe hoogbouw. In Nanjing is het proces wat langzamer gegaan. Naar verluidt is dat omdat Nanjing als oude republikeinse hoofdstad wat minder hoog op de prioriteitenlijst van de stadsvernieuwers staat. Maar nu is de cyclus van sloop en nieuwbouw in Nanjing ook goed los gegaan.
In de buurt van Iris' kantoor was zo'n volkswijk waar mensen dicht op elkaar wonen. Niet heel comfortabel maar de sociale sfeer is voelbaar op straat. Er loopt een winkelstraatje door de wijk waar kleine winkels met vers eten naast de restaurantjes te vinden zijn waar je dat verse eten meteen op je bord krijgt. De lekkerste 饺子 kon je daar krijgen omdat de groenten en het vlees twee huizen verderop vers gekocht waren, net als de pasta zelf.

钱学森, de vader van de chinese ruimtevaart

De chinezen maken de laatste jaren grote stappen in de ruimtevaart. Dat succes is niet ineens gekomen, het is het product van een ontwikkeling van vele decenia. In de tijd dat China in feite nog een arm land was had het al een ambitieus ruimtevaartprogramma (zij het met wisselend succes). Aan de basis van het programma staat een briljante wetenschapper en organisator: 钱学森.

哈尔滨

snow and ice world

Ver in het noorden van China ligt Harbin. Het is een vrij jonge stad. Harbin is begonnen als Russische kolonie. Nadat er aan het einde van de 19e eeuw een spoorlijn door Mantsjoerije aangelegd was ontstond op het oversteekpunt van de Songhua rivier een stad die nu zo'n 5 miljoen bewoners heeft. De stad begon dus als een Russische nederzetting, het product van de tijd waarin de grote machten van de tijd China probeerden op te delen.
Harbin is sinds het ontstaan als Russische kolonie erorm gegroeid en het is een echte Chinese stad geworden. Alleen een paar straten in het centrum herinneren nog aan de vorige eeuw. De Russische kerk in het centrum heeft de geschiedenis (en de Culturele revolutie) ook overleefd. Het is niet meer in gebruik als kerk maar dient nu als expositieruimte waarin de geschiedenis van de stad in oude fotos getoond wordt. Aan de onwetende toerist geeft het een mooie indruk van de bewogen geschiedenis. Van Russische nederzetting tot toevluchtsoord na de revolutie daar tot de Chinese stad die het nu is.

南京的天文台

Op 紫金山 in Nanjing staat de sterrenwacht van Nanjing. Het staat niet in het lijstje van topattracties maar het is plek met een bijzondere historie waar ook nog echt iets van te zien is. Ooit werd hier de lokale tijd bepaald, de banen van objecten rond Aarde en verder in het helaal berekend en geobserveerd, en op deze plek zijn de plannen gesmeed voor een van de bemande ruimteprojecten van China. Dat laatste staat nergens genoemd, het hele project lijkt in China vergeten.
Je bereikt de sterrenwacht na een lange klim, of na een ritje met de kabelbaan. De kabelbaan brengt je bovenaan 紫金山. De kabelbaan heeft ook een middenstation en als je daar uitstapt ben je vlak bij de sterrenwacht. Helemaal naar boven gaan en naar beneden wandelen is wel veel mooier natuurlijk.
De sterrenwacht zelf wordt niet meer gebruikt. Vanwege het klimaat moet Nanjing een van de slechtst denkbare plekken zijn om een sterrenwacht neer te zetten. Het was wel dicht bij de universiteit wat een voordeel moet zijn geweest in een tijd dat je niet even door China kon reizen naar de woestijn of de bergen.

海鸥照相机

Jaren geleden was in Europa een chinees merk camera op de markt. De chinezen hadden hun eigen versies van een aantal populaire cameras ontwikkeld. In de 60er en 70er jaren waren Rolleiflex en Rolleicord cameras heel populair, zowel onder beroepsfotografen als onder amateurs die ze betalen konden.
Mijn vader had een Rolleicord. En ooit heeft hij hem aan mij gegeven. Ik gebruik de Rollei nog steeds. Het is een geweldige camera om mensen mee te fotograferen omdat je hem niet voor je gezicht houdt. De camera komt nooit tussen jou en de persoon die je op de foto zet. En natuurlijk is het beeldformaat ook prachtig. 6 bij 6 centimeter negatieven of dias. Je krijgt meer resolutie dan met een digitale camera, en veel meer bereik.

参观土楼了

Tulou

In het zuiden van China, ongeveer in het gebied tussen Xiamen en Hongkong wonen de 客家 (de Hakka). De Hakka zijn een minderheid die vanuit het noorden tijdens een van Chinas turbulente tijden zuidwaarts zijn getrokken. Het woord Hakka is geen chinees woord. De karakters 客 (ke) en 家 (jia) betekenen respectievelijk gast en huis of volk.

Het land waar ze zich vestigden was echter al bewoond door de Han. De Han leefden daar al lange tijd als landbouwers en relaties met de nieuwe buren waren niet altijd even hartelijk. Dit bracht de Hakka ertoe om te gaan wonen in gemeenschappelijke wooncomplexen waar ze zich gemakkelijk konden afzonderen van de plaatselijke bevolking. Deze 土楼 (aarden gebouw) zijn indrukwekkende gebouwen. Het zijn grote gemeenschappelijke gebouwen bestaande uit een aarden muur, vaak rond, soms vierkant, met aan de binnenkant een rij woningen over meer verdiepingen.

用不中, Slauerhoff's China

Gulangyu, het Lente-eiland

Aan het begin van de 20e eeuw was China voor Europeanen een ver en mysterieuze wereld. Sinds de helft van de 19e eeuw was China niet geheel vrijwillig begonnen zich open te stellen voor de wereld. Twee van de havensteden waar westerse bedrijven mochten gaan handelen waren Amy (Xiamen) en Shanghai. Slauerhoff voer op deze havens en maakte zo kennis met China.

De bundel Yoeng Poe Tsjoeng (Yong bu zhong in pinyin) is een van de producten van Slauerhoff's fascinatie met China. Het klassieke China wat hij in de gedichten naar voren brengt is een China wat eigenlijk niet meer bestaat wanneer hij het land bezoekt. Slauerhoff voer op Amoy (Xiamen) en Shanghai in de tijd dat de krijgsheren China tot een slagveld maakten. Hij moet zelfs in Shanghai geweest zijn terwijl daar de burgeroorlog gaande was.

Selden的地图

Detail van de Selden kaart

In de Bodleian library in Oxford heeft een byzondere kaart in zijn collectie. De kaart laat China zien en is gemaakt tijdens de Ming periode. Het aparte van de kaart is dat het een zeekaart is. De kaart is gemaakt begin 17e eeuw, zo'n 200 jaar na de reizen van 郑和 (Zheng He). In die tijd was China eigenlijk gesloten voor de wereld. De Ming keizers hadden besloten dat de rest van de wereld niet de moeite waar was en hadden de schepen van 郑和 laten verbranden.

Dat er dus zeeroutes op aangegeven staan is opmerkelijk. De routes zijn geconcentreerd op de havenstad 泉州 (Quanzhou) in de provincie 福建 (Fujian) maar ook de rest van de Chinese kust is erop aangegeven met de havenplaatsen.

Wat de kaart ook tot een buitenbeentje maakt is het feit dat China zelf niet in het midden is geplaatst. In een tijd waarin China vooral als het centrum van de wereld werd gezien is dat niet bepaald gebruikelijk. Het laat zien dat voor de mensen die de kaart maakten en gebruikten de externe contacten het belangrijkst waren. Het waren kooplieden voor wie de wereld een stuk groter was dan voor de Ming keizers.

Naar 黄山

Zonsondergang boven Huangshan

Het landschap wat je kent van chinese schilderijen bestaat echt. In 黄山, de Gele Bergen, zie je prachtige pieken met daarop smaakvol geplaatste pijnbomen. Zo netjes geproportioneerd dat het wel aangelegd lijkt.

In 黄山 kan je ook het chinese massatourisme ondergaan. Op mijn eigen fotos zie ik alleen de idylische landschappen terug. In de werkelijkheid zie je die landschappen wel links en rechts van je. Intussen strekt zoch voor en achter je een lange rij (chinese) touristen uit die allemaal ook van het landschap lopen te genieten. Wat even wennen is is het feit dat hun gids zijn stem vaak electrisch versterkt tot schreeuwniveau met behulp van een klein luidsprekertje wat ze over de schouder hebben hangen. Voor je rust hoef je er dus niet heen.

Maar om de onwaarschijnlijk schilderachtige vergezichten moet je het toch gezien hebben. Het utizicht vanaf de "vanaf nu geloof ik het"-piek doet zijn naam eer aan. De afgrond gaat om je heen loodrecht een paar honderd meter de diepte in. Op zich al indrukwekkend of duizelingwekkend. Verder strekt een diep dal zich voor je uit met pijnbomen en op lager niveau bamboebossen. Zelfs de gidsen houden hier hun mond.

参观了西安

Het belangrijkste reisdoel in China was voor mij Xian. Ik had het terracottaleger ooit gezien op een schoolreis naar Brussel en sindsdien wilde ik het in het echt zien. Vanuit Nanjing rijdt een aantal nachttreinen naar Xian. Een trein is wel een stuk trager dan een vliegtuig maar het is een mooie manier om gelijk iets van China te zien vanuit je treinraampje, dus heen met de softsleeper en terug in de hardsleeper. In het vliegtuig mis je ook de echte China ervaring Zoals Chinezen die een praatje met je proberen te maken, hetzijn in engels of in mijn brakke chinees. Of anders het ontbijt van rijstwater, een gestoomd broodje en ingemaakte groenten. Alleen het eitje was zoals ik het kende.

Chinees toerisme

Pages

Subscribe to 看的地方 RSS